سیستمهای طراحی که از سال دوم جان سالم به در میبرند
طراحی
نوشته Ali
هر سیستم طراحی با یک کتابخانه کامپوننت زیبا شروع میشود. بخش سخت ماه سیزدهم است؛ وقتی تیم تازهای الگویی لازم دارد که سیستم ندارد و هیچکس یادش نیست مسئولش کیست.
از محصول شروع کنید، نه از کتابخانه
هیچ کامپوننتی را در خلأ طراحی نمیکنیم. هر دکمه، کارت و فیلد فرم در یک سیستم تازه از صفحهای واقعی میآید که مشتریان استفاده میکنند. اگر کامپوننتی دستکم در دو جا به کار نرود، الگویی محلی باقی میماند.
مسئول و بودجه تعیین کنید
سیستم طراحی محصولی با کاربران خودش است، پس مسئول، فهرست کار و زمانی در هر اسپرینت لازم دارد. پیشنهاد ما ده درصد ظرفیت طراحی و مهندسی است، حتی بعد از انتشار.
تصمیمها را مستند کنید، نه فقط کامپوننتها را
- چرا دکمه اصلی وجود دارد و کی نباید از آن استفاده کرد
- کدام جفت رنگها کنتراست لازم را دارند
- حرکت برای کسانی که حرکت کمتر را ترجیح میدهند چطور رفتار کند
مشارکت را ساده کنید
تیمها سیستمی را میپذیرند که بتوانند تغییرش دهند. یک قالب ساده پیشنهاد و بازبینی دوهفتهای باعث میشود سیستم همراه محصول رشد کند و عقب نماند.
میزان استفاده را بسنجید، نه اندازه را
کتابخانهای با ۳۰۰ کامپوننت که کسی از آن استفاده نمیکند یک موزه است. ما میسنجیم چند صفحه از کامپوننتهای سیستم استفاده میکنند، تیمها چقدر آنها را جدا یا بازنویسی میکنند و یک الگوی تازه چقدر طول میکشد تا از پیشنهاد به محصول برسد. این سه عدد خیلی پیش از آنکه کسی گلایه کند، سلامت سیستم را نشان میدهند.
مثل نرمافزار نسخهگذاری کنید
هر تغییر با یادداشت انتشار، شماره نسخه و راهنمای مهاجرت منتشر میشود. تغییرهای ناسازگار نادرند، یک اسپرینت زودتر اعلام میشوند و تا جای ممکن همراه با تغییری در کد میآیند که صفحههای موجود را خودکار بهروز کند. تیمها به سیستمی اعتماد میکنند که هرگز غافلگیرشان نکند.
سیستمهای ماندگار به بهترین شکل ممکن کسلکنندهاند: قابل پیشبینی، خوب مستند و دارای مسئول.